Psicòloga General Sanitaria. Terapia cognitiu-conductual. Especialista en Trastorns d'ansietat, estrès, trastorns d'estat d'ànim i trauma psicòlogic.
Leer más22/01/2025
Reus 2 direcciones
Núm. Colegiado: 14881
145 opiniones
Psicòloga General Sanitaria. Terapia cognitiu-conductual. Especialista en Trastorns d'ansietat, estrès, trastorns d'estat d'ànim i trauma psicòlogic.
Leer más22/01/2025
Apoyo psicológico en traumas por dependencia emocional
La dependencia emocional es una dinámica relacional en la que una persona siente una necesidad extrema de estar con otra, buscando en ella validación, seguridad y bienestar, cuando esta necesidad se vuelve desproporcionada, puede generar un gran sufrimiento y dejar secuelas psicológicas profundas. La dependencia emocional suele tener raíces en la infancia. En la adultez, se traduce en relaciones en las que la persona dependiente prioriza a la otra parte sobre sí misma, sacrificando sus necesidades, límites y bienestar con tal de evitar el miedo al abandono. Con el trabajo adecuado es posible sanar, reconstruir la autoestima y aprender a establecer vínculos más sanos y equilibrados.
Aceptado
Aceptado
Este especialista solo acepta pacientes privados. Puedes pagar la cita de forma privada, o buscar otro especialista que acepte tu aseguradora.
145 opiniones
Lo más mencionado por los pacientes
Escucha, entrega, conciencia y amor por lo que hace. Qué más se puede pedir? Gracias
Brígida Oró Vallés
Muchas gracias por tu reseña, bonita
Opiniones pedagógicas informadas. Explica de forma sencilla temas complejos para apoyarte y posee empatía al explicar temas delicados. Excelente profesional. Muy recomendada.
Brígida Oró Vallés
Muchas gracias por la reseña y por la implicación en la terapia. Seguimos avanzando en el proceso.
Me ha dado herramientas para afrontar situaciones que me frenaban en mi día a día.
Brígida Oró Vallés
Gracias por tu reseña y por compartir tu experiencia. Saber que el proceso te está aportando herramientas para afrontar situaciones que antes te frenaban es muy valioso.
A lo largo de mi vida he acudido a varios psicólogos, pero nunca había sentido tanta ayuda y avance como con ella. Empecé en marzo, dentro de poco se cumplirán 6 meses de acompañamiento continuo, algo que nunca antes había conseguido mantener.
Incluso ahora, a pesar de haberme mudado y no poder asistir de manera presencial, sigo con las sesiones online porque realmente merece la pena. Es una gran profesional, cercana y dedicada, que sabe cómo ayudar de verdad.
La recomiendo sin ninguna duda.
Brígida Oró Vallés
Iris, me alegra saber que en estos 6 meses has notado tanto avance. Es muy motivador acompañarte en este proceso y ver los resultados. Muchas gracias por la confianza y por la recomendación.
Una profesional con sentido de la sensibilidad, empatía y soluciones. Ha sido todo un acierto acabar en su consulta. Me siento mucho más tranquila y con ganas de continuar trabajando.
Brígida Oró Vallés
Gracias por compartirlo. Me complace saber que te sientes tranquila y con ganas de continuar. Vamos a seguir avanzando paso a paso
Estoy muy contento. Las pocas sesiones que llevo me han ayudado mucho, y me ha orientado de maravilla. Tiene un trato profesional y cercano, donde se nota la dedicación y la preparación en las visitas.
Brígida Oró Vallés
Muchas gracias por tu comentario. Me alegra saber que te estás sintiendo acompañado en este proceso. Tu compromiso y confianza hacen posible el avance
La conocí gracias a las buenas recomendaciones de un amigo y desde luego ella era lo que necesitaba. Me ha ayudado y me está ayudando a entender y aceptar mi situación y no puedo agradecer más lo atenta y empática que está siendo conmigo. Es una profesional y la recomiendo absolutamente!
Brígida Oró Vallés
¡Muchísimas gracias por tus palabras! Me alegra saber que te has sentido acompañada y comprendida en este proceso. Gracias por confiar y por tu recomendación tan generosa. Seguimos avanzando juntas.
La Brígida és una gran professional. S'explica molt bé, t'escolta amb atenció i et dona eines per afrontar les dificultats del dia a dia. Personalment m'ha ajudat a conèixer-me millor, a rebaixar el malestar i a reduïr els pensaments irracionals. Gràcies de tot cor per aquest camí recorregut juntes Brígida
Brígida Oró Vallés
Moltes gràcies per les teves paraules plenes d’afecte. M’emociona saber que aquest camí compartit t’ha ajudat a sentir-te millor i a conèixer-te més profundament. Ha estat un plaer acompanyar-te i veure la teva evolució. Gràcies de tot cor per la confiança.
És molt bona professional. Té molts recursos per ajudar-te.
Brígida Oró Vallés
Un plaer haver-te pogut aportar recursos i saber que els que t'he ofert t'han estat útils. Gràcies, E.
Muy profesional, atenta y eficaz me ayudo mucho en una situacion complicada por la que estava pasando. La recomiendo 100%.
Brígida Oró Vallés
Gracias por tu confianza. Me alegra saber que pude ayudarte en un momento complicado. Estoy aquí para lo que necesites
89 dudas solucionadas a pacientes en Doctoralia
Eh estado con sesiones de emdr desde diciembre por un postrauma de 5 años y retraumatizacion por mala práctica en agosto 2025 que me dejó muchisisismo peor sin poder moverme con pesadillas extremas recuerdo todas de persecuciones pánico y con TOC de limpieza, por lo que no salgo y mi recuperación es. Extremadamente lenta este nuevo psiquiatra me empezó a llevar y tuve avance pequeños en el TOC poder salir pero conforme pasó el tiempo empeore en pesadillas, te go disociación desde finales de 2021 estoy agotada deprimida cada pesadilla me mata más y más , la terapia con el se paró en marzo ese mes no la pude tomar propiamente, eh seguido con el y hoy me realizó emdr con mis pesadillas pero siento que fue demasiado me comentó que todo es para prender a regularme pero no se si fue lo adecuado tuve un ataque de ansiedad en seguida terminó la sesión muy fuerte y deseo de morir pero muy profundo , fue muy raro no se si movió muchas cosas, no tocamos el trauma original pero las pesadillas también son un trauma , ahora no se que procede, tengo miedo llevo años así y no creo aguantar más, como funciona el emdr podría afectarme más aún? Es la intensidad de la sesión o que pasa?
Lo que describes refleja un nivel de sufrimiento emocional muy intenso y sostenido en el tiempo, y es comprensible que te sientas agotada, asustada y confundida después de una sesión tan movilizadora. Cuando una persona vive trauma complejo, retraumatización y síntomas persistentes como disociación, pesadillas, hipervigilancia, ataques de pánico o TOC, el sistema nervioso puede mantenerse durante años en un estado de supervivencia constante. Eso no significa que estés “fallando” en el proceso terapéutico, sino que tu organismo está intentando manejar una carga emocional muy alta.
Respecto al EMDR, es importante entender que esta terapia busca reprocesar experiencias traumáticas que han quedado “atascadas” en el sistema nervioso. Durante el proceso pueden activarse emociones, recuerdos, sensaciones corporales o estados internos muy intensos, especialmente cuando existen traumas acumulados o una base importante de disociación. Sin embargo, en trauma complejo, el trabajo no debería centrarse únicamente en “mover recuerdos”, sino también —y muchas veces primero— en fortalecer recursos de regulación, seguridad y estabilidad emocional. El hecho de que después de la sesión hayas tenido una crisis intensa, aumento de ansiedad y deseos de morir no necesariamente significa que el EMDR sea dañino o que estés empeorando de manera irreversible, pero sí indica que tu sistema quedó sobreactivado y que probablemente se movilizó más material emocional del que pudiste sostener en ese momento. Eso puede ocurrir cuando el procesamiento va demasiado rápido para la capacidad actual de regulación de la persona.
También es importante validar algo: las pesadillas traumáticas pueden funcionar como material traumático en sí mismo. El cerebro revive emociones de terror, persecución y desprotección de manera repetitiva, y eso desgasta muchísimo psicológica y físicamente. No es “solo soñar”; el cuerpo realmente reacciona como si estuviera en peligro.
En casos como el tuyo, suele ser fundamental que el tratamiento avance de forma muy gradual, priorizando: estabilización emocional, manejo de disociación, recursos de autorregulación,
sensación de seguridad, capacidad de volver al presente después de activarte.
El objetivo no es exponerte a más dolor del que puedes procesar, sino ayudarte a integrarlo sin desbordarte. Por eso, sería importante que puedas comunicarle a tu terapeuta exactamente cómo quedaste después de la sesión: la intensidad del ataque de ansiedad, el aumento del malestar y esos deseos profundos de morir. No para “abandonar” necesariamente el tratamiento, sino para ajustar el ritmo y evaluar qué necesitas ahora mismo. En trauma complejo, ir más lento muchas veces no es retroceder, sino hacer el proceso de manera más segura.
Y algo muy importante: cuando llevas tantos años en sufrimiento intenso, es común sentir desesperanza y pensar “no voy a aguantar más”. Pero ese pensamiento suele aparecer cuando el sistema está completamente agotado y sobrepasado, no porque realmente no exista posibilidad de mejora. El hecho de que hayas logrado pequeños avances —como salir más o disminuir parte del TOC— indica que sí existe capacidad de cambio, aunque ahora mismo te cueste verla. No deberías quedarte sola sosteniendo esta intensidad. Si los deseos de morir aumentan, se vuelven difíciles de controlar o sientes riesgo de hacerte daño, es importante buscar ayuda inmediata y contención profesional cercana. Tu reacción merece ser tomada con mucha seriedad y cuidado, no minimizada.
Hola! Soy una chica joven egresada de medicina hace año y medio donde me “aleje” porque esperaba la homologación pero seguía estudiando para el examen de residencia.
A pesar de la poca experiencia encontré trabajo en un centro pero llevo 3 días allí y me siento insuficiente, no capaz de rellenar el lugar porque por primera vez no está el adjunto diciéndome que hacer, si no que la adjunta soy yo a pesar de que mayormente es labor administrativo, derivaciones o ajuste de medicación de casos puntuales. Pero justo eso me asusta no hacerlo bien porque me siento no apta. Tengo miedo de no hacerlo bien, o no saber qué hacer en esos momentos puntuales. En estos tres días apenas duermo 3h y desde las 3am no logro conciliar el sueño para nada, tampoco tengo apetito por el día que ni agua me pasa. Me despierto con ataques de pánico y la sensaciones de ansiedad, de no querer ir y durante todo el día que estoy allí tengo la sensación constante en el pecho de ansiedad hasta que llego a casa y me hecho a llorar. Siento que la cosa en vez de mejorar empeora pero no quisiera dejarlo y enfocarme solo estudiar para el examen de residencia porque temo defraudar a mi esposo quien nos ha mantenido hasta ahora. Pero no sé si esto se irá en algún momento o por lo menos disminuir.
Hola! Lo primero que quiero decirte es que lo que estás viviendo tiene mucho sentido dentro del momento vital y profesional en el que te encuentras. Estás atravesando una transición muy exigente: pasar del rol de estudiante o supervisada al de profesional responsable suele generar un impacto emocional importante, especialmente en personas con un alto nivel de autoexigencia y responsabilidad, como suele ocurrir en medicina.
Por lo que describes, no parece que exista una falta real de capacidad, sino una percepción de insuficiencia muy alimentada por la ansiedad y por el miedo a cometer errores. Es frecuente que, al asumir por primera vez un lugar de responsabilidad, aparezca lo que clínicamente llamamos “síndrome del impostor”: la sensación de no estar preparada, de que en cualquier momento quedará en evidencia una supuesta incompetencia, aun cuando objetivamente sí existen conocimientos y criterios suficientes para ejercer el rol.
Además, tu sistema nervioso ahora mismo parece estar funcionando en un estado de alerta constante. El insomnio, la pérdida de apetito, la opresión en el pecho, el llanto frecuente, los despertares con pánico y la anticipación intensa al trabajo son señales de que tu ansiedad está sobrepasando tu capacidad actual de regulación. Y cuando el cuerpo entra en ese estado de hipervigilancia, la mente interpreta todo desde el miedo: cualquier duda se siente como prueba de incapacidad y cualquier responsabilidad como una amenaza.
También es importante entender que nadie empieza un trabajo sintiéndose completamente seguro. La seguridad profesional no aparece antes de ejercer, sino precisamente a través de la experiencia. Incluso médicos con años de trayectoria siguen consultando, dudando y revisando decisiones. La diferencia es que con el tiempo aprenden que no necesitan saberlo todo para ser competentes.
Ahora mismo tu ansiedad te está exigiendo una certeza imposible: sentirte completamente preparada antes de permitirte ejercer con tranquilidad. Pero la práctica clínica real no funciona desde la perfección absoluta, sino desde la capacidad de evaluar, consultar cuando es necesario y actuar con criterio y prudencia, y eso ya lo estás haciendo.
También percibo mucha presión interna respecto a “no defraudar” a tu esposo y a no abandonar el trabajo. Es importante que no conviertas esta experiencia en una prueba de valor personal. Necesitar tiempo de adaptación, apoyo emocional o incluso replantear ritmos no significa fracaso. Significa reconocer los límites actuales de tu sistema emocional.
La buena noticia es que este nivel de ansiedad sí puede disminuir. El cerebro no permanece indefinidamente en máxima activación, especialmente cuando empiezas a ganar experiencia, rutina y confianza. Sin embargo, dado el nivel de malestar físico y emocional que estás teniendo, sería muy recomendable que puedas buscar apoyo psicológico cuanto antes. No porque estés incapacitada, sino porque estás sosteniendo un nivel de sufrimiento muy alto y no deberías atravesarlo sola.
No tomes decisiones definitivas en medio del pico de ansiedad. Ahora mismo tu mente está intentando protegerte haciéndote creer que no puedes, cuando probablemente lo que necesitas es acompañamiento, descanso emocional y tiempo de adaptación. El hecho de que tengas miedo habla más de tu responsabilidad y compromiso que de una falta de capacidad.
Todos los contenidos publicados en Doctoralia, especialmente preguntas y respuestas, son de carácter informativo y en ningún caso deben considerarse un sustituto de un asesoramiento médico.