Carrer de Balmes 172, 3º2ª, Barcelona 08006
¿Quieres empezar tu proceso de psicoterapia conmigo? Agenda tu primera sesión directamente desde mi perfil o contáctame sin compromiso y resolveré todas tus dudas :)
Leer más23/09/2024
Barcelona 4 direcciones
Núm. Colegiado: 26604
32 opinionesPago online aceptado
Ahorra tiempo antes de la visita.
Carrer de Balmes 172, 3º2ª, Barcelona 08006
¿Quieres empezar tu proceso de psicoterapia conmigo? Agenda tu primera sesión directamente desde mi perfil o contáctame sin compromiso y resolveré todas tus dudas :)
Leer más23/09/2024
Pago online aceptado
Ahorra tiempo antes de la visita.
Pago online aceptado
Ahorra tiempo antes de la visita.
Pago online aceptado
Ahorra tiempo antes de la visita.
Pago online aceptado
Ahorra tiempo antes de la visita.
Pago online aceptado
Ahorra tiempo antes de la visita.
Este especialista solo acepta pacientes privados. Puedes pagar la cita de forma privada, o buscar otro especialista que acepte tu aseguradora.
32 opiniones
Lo más mencionado por los pacientes
Me he sentido muy cómoda durante la sesión y Eva ha mostrado mucha empatía.
Eva Martínez Pavía
¡Cuánto me alegro de que te hayas sentido cómoda! Será un placer para mí seguir acompañándote en tu proceso. Fins aviat! :)
Primera visita y muy bien. Buenas sensaciones. Espero que me pueda ayudar
Eva Martínez Pavía
¡Gracias por tu comentario, Eva! Me alegro de que te hayas sentido cómoda y estaré encantada de ayudarte :)
Llevo un par de años en terapia con Eva y no puedo estar más agradecida. Me ha acompañado en momentos muy complicados, siempre con muchísima paciencia, empatía y sin juzgar. Me ha ayudado a entenderme mejor y me he sentido muy cómoda desde el principio, y eso para mí ha sido clave. Además, ha sido súper flexible cuando lo he necesitado :)
Mil gracias !
Eva Martínez Pavía
Mil gracias por tus palabras! Para mí es un placer acompañarte y me alegro muchísimo de que te sientas cómoda en nuestras sesiones. Gracias por tu confianza!
Mai et sents jutjada pel que penses o el que dius durant la sessió. Sempre t'escolta i valida les teves emocions tot i que tu pensis que potser no les hauries de sentir. Et fa sentir segura de tu mateixa i sempre sap com ajudar-te.
Eva Martínez Pavía
Berta, moltíssimes gràcies! Ja saps que les teves emocions sempre son vàlides, i em fa feliç saber que les nostres sessions son un lloc segur per tu on expressar-les
Buenas tardes,
La actitud de Eva es muy positiva, es agradable y simpática. Las sesiones con ella me ayudan mucho a sacar preocupaciones. Eva se ajusta a mi progreso y adapta la sesión según me convenga mejor.
Atentamente,
Amilcar.
Eva Martínez Pavía
Muchas gracias, Amilcar! Estoy muy contenta de que nuestras sesiones te ayuden y también por todo el progreso en el que he tenido el placer de acompañarte hasta ahora. Seguim! :)
Eva ha sido un gran descubrimiento para mí. He pasado por diversas terapeutas pero nunca acababa de hacer click. Con Eva me sentí muy a gusto desde el principio y ahora veo la vida de otro color. Muchísimas gracias, Eva!
Eva Martínez Pavía
¡Muchas gracias por dejar tu opinión! Me llena inmensamente saber que la terapia ha sido ese espacio seguro que necesitabas.
Muy contenta con Eva! Acudí a ella en un momento que necesitaba poner orden emocionalmente y aprender herramientas y en todas las sesiones trabajamos en ello, de forma profesional, empática y cercana. Me sentí acompañada en todo momento y sigo utilizando cada día todo lo trabajado y aprendido en las sesiones.
Eva Martínez Pavía
Cuánto me alegro de que nuestras sesiones te hayan ayudado! Ya sabes que puedes volver siempre que lo necesites, muchísimas gracias por tu confianza. Un abrazo!
Desde el primer momento he intentado confiar en Eva, y estoy agradecido por la apuesta de dejarme ayudar por la especialista.
Muy profesional, con ganas de que el paciente lleve las riendas de su vida y del proceso.
Eva Martínez Pavía
Muchas gracias por tu reseña y sobretodo por haber confiado en mí. Ha sido un placer ayudarte y estaré encantada de volver a hacerlo si lo necesitas en algún momento. Una abraçada! :)
Eva me ha ayudado en una de las crisis más fuertes que he pasado a nivel emocional y siempre le estaré agradecida. Te hace sentir escuchada y validada y te ayuda a encontrar tus propias respuestas. Mil gracias por todo, Eva!
Eva Martínez Pavía
Gracias a ti por permitirme acompañarte en este momento tan difícil, Camila. Hasta siempre! :)
He tenido la primera consulta con Eva y me ha hecho sentir muy cómoda en todo momento.
Eva Martínez Pavía
Muchas gracias por tu comentario, Etel! Me alegro de que te sintieras cómoda en nuestra primera visita, para mi es un placer poder acompañarte en tu proceso :)
13 dudas solucionadas a pacientes en Doctoralia
Como puedo hacer para que mi mente deje de sobre pensar algo que no es real pero que me atormenta ha
Como puedo hacer para que mi mente deje de sobre pensar algo que no es real pero que me atormenta haciendo me creer lo contrario y que a logrado hacerme dudar de lo verdadero y ya no se que hacer e ido a terapia con pisiquiatras pero sigo igual y ese pensamiento no se va no cuento con suficiente recursos para mis citas que puedo hacer
RESPUESTA DEL PROFESIONAL:
Hola, en primer lugar gracias por tu consulta. Lo que describes es muy angustiante. Cuando un pensamiento se vuelve repetitivo, insistente y empieza a hacerte dudar incluso de lo que sabes que es real, puede sentirse como si tu propia mente estuviera en tu contra. Y eso desgasta muchísimo.
Lo primero: el problema no es que tengas el pensamiento, sinó la relación que se ha creado con el mismo. Cuando intentamos eliminarlo, discutirlo o comprobar una y otra vez si es real, sin querer lo fortalecemos.
Aunque para poder tratarlo de raíz lo más recomendable es que acudas a psicoterapia, esto podría ayudarte a manejarlo un poco mejor de mientras:
1. Dejar de intentar convencerte. En lugar de responderle al pensamiento con argumentos, prueba a decir: “Es solo un pensamiento, no un hecho”. No necesitas demostrar nada. Solo etiquetarlo.
2,No hacer comprobaciones. Si ese pensamiento te lleva a revisar, analizar o buscar pruebas constantemente, cada vez que lo haces el cerebro aprende que es importante. Reducir esas conductas poco a poco te ayuda a restarle fuerza.
Por lo que cuentas, podría estar relacionado con pensamientos obsesivos (muy comunes en trastornos de ansiedad u obsesivos), que no desaparecen por fuerza de voluntad, sino cambiando cómo respondemos a ellos.
Tengo 22 años y sufro de ansiedad desde muy pequeña, casi que desde siempre. Estoy en tratamiento ps
Tengo 22 años y sufro de ansiedad desde muy pequeña, casi que desde siempre. Estoy en tratamiento psicológico desde hace 8 años. Me genera ansiedad y miedo viajar en tren, sobre todo si viajo sola. Mañana hago un trayecto de apenas 20 minutos y, aunque quiero afrontarlo de una vez por todas, me da bastante miedo. en unas semanas tendré que enfrentarme a ello de nuevo, esta vez un trayecto de casi 3 horas (la ida y a los pocos días la vuelta!). Obviamente lo he hablado con mi psicóloga, pero de igual manera paso las horas pensándolo. No es solo el hecho de viajar en tren, es poder equivocarme de tren, que pueda pasarse la parada en la que yo me tenga que bajar, que pare pero no se abran las puertas, que se averíe o haya un accidente...entre muchos otros pensamientos. Voy en constante estado de alerta hasta que llego a mi destino.
RESPUESTA DEL PROFESIONAL:
Gracias por compartirlo con tanto detalle. Lo que describes no es “miedo al tren” en sí, sino miedo a perder el control y a que ocurra algo que no puedas manejar. Y eso activa tu sistema de alerta desde mucho antes de subir.
Hay algo importante: el problema no es que aparezcan esos pensamientos (“¿y si me equivoco?”, “¿y si no se abren las puertas?”, “¿y si hay un accidente?”). El problema es que tu mente los interpreta como amenazas reales y se queda en modo vigilancia constante.
Lo mejor es que sigas trabajando en todo esto en terapia como ya estás haciendo, pero te comento algunas ideas que pueden ayudarte:
1.Diferencia posibilidad de probabilidad. Muchas cosas son posibles, pero no por eso son probables. Tu ansiedad trabaja con posibilidades; la realidad funciona con probabilidades.
2.No intentes eliminar los pensamientos antes de viajar. La exposición no es ir tranquila, es ir con miedo y comprobar que, aun con miedo, puedes hacerlo.
3.Cambia el objetivo. No es “que no me dé ansiedad”, sino “viajar aunque haya ansiedad”. Si mañana haces esos 20 minutos con ansiedad incluida, ya es un avance enorme.
4.Reduce las conductas de control excesivo (mirar compulsivamente el billete, revisar mil veces la parada, etc.). Prepararte una vez está bien; repetirlo para calmarte momentáneamente mantiene el ciclo.
5.Durante el trayecto, centra tu atención en algo externo (un podcast, leer, observar detalles concretos). No para escapar del miedo, sino para no quedarte atrapada solo en él.
6. Si ves que exponerte ahora mismo a ciertos trayectos sola te genera una ansiedad muy elevada, prueba a realizar exposiciones graduales. Por ejemplo, tratar de ir algunas veces acompañada, otras subir acompañada pero que tu acompañante se baje una para antes, etc.
Que sigas sintiendo ansiedad después de 8 años de tratamiento no significa que no avances. Significa que tu sistema nervioso aprendió muy pronto a vivir en alerta y necesita repetidas experiencias correctivas para desactivar ese patrón.
Todos los contenidos publicados en Doctoralia, especialmente preguntas y respuestas, son de carácter informativo y en ningún caso deben considerarse un sustituto de un asesoramiento médico.